Ayı Kadın

Ben Ayı Kadın’ım; kulaklarım tüylü, yüzüm biraz ayı, biraz kadın, ruhumda ise yaban elması bahçeleri var. Bir gün Bolu dağlarında yürürken bir boz ayı gördüm ve ona hayran kaldım. O gece rüyamda orman beni çağırdı. Sabah aynaya baktığımda değiştiğimi fark ettim. Acıkınca ekmek aramak yerine yaban elması aramaya başlamıştım. Ormanda büyülü bir elma bahçesi keşfettim. Önce karnımı doyurdum, sonra etrafımda aç olan herkese elma toplayıp vermeye başladım. Sonra da yaban elma bahçesinde yavaş yavaş, döne döne, dans eder gibi yürümeye başladım. Bir baktım ki her adımımda elma ağaçları çoğalıyor. Zamanla açlık azaldı, kalpler yumuşadı.