Koç Kadın

Ben Koç Kadın ’ım; başımda büyük boynuzlar, gözlerimde ışık, yüzümde hafif bıyıklar var. Biraz koç, biraz kadın , biraz da başak tarlasıyım. Bir gün Kastamonu’da tarlalarda gezerken bir koç gördüm ve ona hayran kaldım. O gece rüyamda tarla beni çağırdı. Sabah aynaya baktığımda değiştiğimi fark ettim. Acıkınca ekmek aramak yerine başak aramaya başlamıştım. Bir gün başak tarlasında, çamurun içinde, çıplak ayakla neşeyle döne döne dans etmeye başladım. Her dönüşümde tohumlar savruldu; başaklar hızla ekilip biçilir oldu. Koç Kadın döndükçe toprak cesaretlendi, insanlar umutlandı.