Ben Tavşan Kadın; kulaklarım upuzun, tüylü ve yumuşacık, burnumun kenarlarında uzun bıyıklar var. Biraz yaban tavşanı, biraz kadın , biraz da göbekli kıvırcık marul gibiyim. Bir gün Aydın’da kıvırcık marul tarlalarında gezerken bir yaban tavşanı gördüm ve ona hayran kaldım. O gece rüyamda tarla beni çağırdı. Sabah aynaya baktığımda değiştiğimi fark ettim. Acıkınca ekmek aramak yerine kıvırcık marul aramaya başlamıştım. Bir gün kıvırcık marul tarlasında dans ede ede tohum ekmeye başladım. Sonra büyüyen yapraklardan kendime bir elbise diktim. Elbisemi yerken isteyen herkese kıvırcık marul dağıttım. Dansım hafiftir; zıplarım, gülerim. Ben güldükçe çocuklar güler, tarlalar yeşillenir.
Saf pamuklu bez kağıt üzerine akrilik 56*76, 2025
